door Sylvia van der Male | jan 4, 2026 | Running, Wijn proeven
Allereerst wil ik iedereen een heel gelukkig en vooral gezond nieuwjaar wensen! De periode rondom Kerst en Oud & Nieuw is altijd druk, maar minstens zo gezellig. Mijn dagen staan dan grotendeels in het teken van wijnproeverijen en het adviseren over wijn. Dat doe ik onder andere bij groothandels, importeurs en supermarkten.
Rond deze tijd zie ik veel wijnliefhebbers op zoek gaan naar die ene fles voor het Kerst- of Oudejaarsdiner. Het geeft me echt plezier om hen daarbij te mogen helpen en hun keuzes nog specialer te maken. Dit werk is daardoor niet alleen ontzettend leuk, maar leert me ook elke keer weer iets nieuws.
Inmiddels liggen de feestdagen achter ons en kijken we vooruit naar wat 2026 ons zal brengen. Hopelijk een jaar vol mooie momenten en veel positiefs!
Dit jaar tik ik de 50 aan. Zelf kan ik het soms nog steeds niet geloven, maar het is toch echt zo. Niet iedereen mag deze mijlpaal bereiken, dus ik ben vooral dankbaar dat ik dit in goede gezondheid mag vieren. Hoera!
Marathon van Tokyo
Na de marathon van Berlijn en de Berenloop Terschelling ben ik medio november gestart met de voorbereidingen voor de Tokyo Marathon 2026, die plaatsvindt op 1 maart 2026. Dit wordt mijn 19e marathon.


Ik train volgens mijn eigen schema en loop minimaal vier keer per week. Afhankelijk van mijn werkzaamheden verdeel ik sommige trainingen over twee dagen. Tot nu toe lig ik goed op schema en verloopt alles volgens planning. Hopelijk blijf ik blessurevrij.
Vorig jaar liep ik drie marathons en ik voel me fit; de tijden laten dat ook zien. Tegelijkertijd ben ik niet meer de jongste, dus goed luisteren naar mijn lichaam is essentieel. Als het even te zwaar wordt, doe ik bewust een stapje terug.
Japan is een land dat mij enorm aantrekt. In 2023 ben ik er al eens geweest en het heeft een diepe indruk op mij achtergelaten. Tokyo is een overweldigende, bruisende wereldstad: modern, groots en vol energie. Kyoto laat juist een heel andere kant van Japan zien en ademt de sfeer van vroeger: puur, authentiek en bijna tijdloos.
Wat me misschien nog wel het meest raakt, is de vriendelijkheid en beleefdheid van de mensen. Iets waar wij zonder twijfel nog veel van kunnen leren. En dan het eten… dat is werkelijk voortreffelijk.


Een marathon lopen in Tokyo, midden in deze indrukwekkende stad, is dan ook een droom die uitkomt. Hardlopen vormt al jarenlang een rode draad in mijn leven. Deze marathon voelt als een echte “once in a lifetime” ervaring. Een startbewijs bemachtigen is bijzonder lastig en ook de reis en het verblijf zijn niet gering. Juist daarom maakt het dit avontuur extra speciaal.
Eerste 30 km training
De nodige kilometers zitten inmiddels al in de benen. Het is momenteel echt winters in Nederland, met sneeuw en kou. Iets wat ik in mijn jaren in Toscane bepaald niet heb gemist. Wintertrainingen zijn eerlijk gezegd niet mijn grootste hobby; ik loop nu eenmaal liever in warmere omstandigheden, daar ga ik beter op en dat ben ik ook gewend.

Een duurloop van 30 kilometer in de sneeuw had ik dan ook niet zien aankomen, maar hij staat toch weer op de teller. Sommige paden waren gestrooid, maar Maassluis lag er over het algemeen niet best bij. Dat maakte de laatste kilometers extra pittig. Hardlopen op gladde wegen is nu eenmaal niet ideaal, en zeker niet mijn favoriete ondergrond.

Na deze intensieve trainingsweek kijk ik enorm uit naar een rustig herstelweekje. Even gas terug, mijn lichaam de ruimte geven om te herstellen en nieuwe energie op te doen. Dat voelt goed en is ook nodig.

Ondertussen groeit de voorpret voor Japan met de dag. Het idee dat ik daar straks mag staan, aan de start van de marathon van Tokyo, maakt me oprecht blij!
2026 wordt voor mij een jaar met prachtige doelen. De marathon van Tokyo, opnieuw Berlijn, maar vooral ook een jaar waarin ik bewust wil genieten van alles wat op mijn pad komt. Ik ga ervoor, met volle overtuiging!

door Sylvia van der Male | aug 8, 2025 | Italië, Running, Toscane
Hardlopen door het hart van Toscane: van San Quirico d’Orcia naar de Cappella di Vitaleta
Hardlopen hoeft niet altijd functioneel te zijn. Het is vaak puur genieten! Zeker in mijn geliefde Toscane.
De tocht van San Quirico d’Orcia naar de wereldberoemde Cappella di Vitaleta – en weer terug – is een onvergetelijke ervaring voor iedereen die houdt van rennen door de natuur.
Je ben weg van het asfalt en het verkeer. Je wordt omgeven door glooiende heuvels, cipressen en historie.

De route: 12 kilometer onverhard
Vanuit het charmante middeleeuwse stadje San Quirico d’Orcia begint de route rustig, maar al snel verlaat je het asfalt en volg je onverharde paden -strade bianche-, omringd door het typerende Toscaanse landschap.
De route slingert zich door velden vol goudgeel gras, olijfbomen, wijngaarden en iconische rijen cipressen.

Het pad is grotendeels breed en goed begaanbaar, maar kent hier en daar wat steilere stukken, zowel omhoog als omlaag. Verwacht geen vlak parcours. Heuvels die je kuiten laten branden.
In de verte zie je Pienza. Een klein juweeltje op een heuveltop. Pienza is de stad van de Pecorino kaas. De geurige schapenkaas.

De landschappen van Val d’Orcia zijn zo indrukwekkend dat je er vanzelf langzamer door gaat lopen. Of je stopt even om het in je op te nemen (en een foto te maken).
Hoogtepunt: de Cappella di Vitaleta
Na een paar kilometer verschijnt daar de Cappella di Vitaleta op een heuveltop. Een kleine, elegante kapel, omgeven door cipressen, met uitzicht over de Val d’Orcia. Misschien herken je het kapelletje wel van ansichtkaarten (of van de film Benedetta).
Dit is zonder twijfel een van de meest gefotografeerde plekken van Toscane. En terecht!

Hier is het moment om even op adem te komen. Misschien een slok water, of gewoon in stilte genieten van het uitzicht. Het voelt bijna alsof de tijd hier stilstaat.
Che silenzio…

Terugweg: bospaadjes, een kort stuk langs de weg, en het centrum
De terugweg loopt over andere paden dan de heenweg en brengt je via een licht glooiend traject deels door een beschut stuk bos. Een fijne afwisseling van het open heuvellandschap.
Daarna volgt een kort stuk langs de weg. Gelukkig is er een veilig looppad naast het asfalt, dus je kunt rustig blijven rennen terwijl je de laatste kilometers terug naar San Quirico d’Orcia aflegt.
En dan, loop je het stadje weer binnen via de oude toegangspoorten en trakteer je jezelf op een korte cooldown door het authentieke centrum van San Quirico d’Orcia.
Neem een espresso of bezoek een kerk. Het is een waardige afsluiting van een hardlooproute die alles in zich heeft.
Tips
-
Afstand: ca. 12 km (heen en terug)
-
Hoogteverschil: licht tot matig heuvelachtig
-
Ondergrond: voornamelijk onverhard (strade bianche)
-
Tijdstip: vroege ochtend of late namiddag
-
Meenemen: water, pet, zonnebrand, eventueel trailrunning schoenen (voor grip op droge, stoffige paden) maar niet noodzakelijk

Tot slot
Hardlopen in Toscane is niet zomaar een training, het is een ervaring. Deze route van San Quirico d’Orcia naar de Cappella di Vitaleta combineert sportieve uitdaging met adembenemende schoonheid.

Een herinnering die blijft….
door Sylvia van der Male | jul 26, 2025 | Italië, Running, Toscane, Wijn proeven
Hardlopen in Montalcino: tussen wijngaarden en vergezichten
Het mooie zonlicht over de Toscaanse heuvels en een eindeloze horizon van cipressen en wijngaarden – Montalcino is niet alleen een paradijs voor wijnliefhebbers, maar ook voor hardlopers.

Tijdens mijn voorbereiding op de marathon van Berlijn heb ik het geluk een week in deze prachtige streek door te brengen. En geloof me: trainen in Montalcino is geen straf!
Lange afstanden, lange vergezichten
De paden slingeren hier eindeloos tussen de wijngaarden door, met glooiende heuvels die je benen uitdagen en je hoofd leegmaken. Elke ochtend vroeg trek ik mijn nieuwe hardloopschoenen aan – gekocht in Siena bij Il Maratoneta Sport – en begin ik aan mijn ronde.

Soms zijn het rustige kilometers, andere keren 20 stevige kilometers als lange duurloop. Wat al die runs gemeen hebben? Een gevoel van vrijheid. Vanaf de paden rond Montalcino kijk je uit over de Val d’Orcia: een ansichtkaart van typisch Toscane, met zacht glooiende heuvels, rijen cipressen en eindeloze wijngaarden.
Wijn, maar dan ná het lopen
Dat deze regio bekendstaat om zijn Brunello di Montalcino wijnen is natuurlijk bekend. De wijn komt pas ‘s avonds op tafel, geen beloning na het trainen, maar een moment van genieten aan het eind van de dag.
Balans is belangrijk, ook tijdens marathontraining.

Wijnproeven in Montalcino?
Sluit je hardloopdag af in stijl en kom langs bij Tenuta Pian delle Ginestre – een kleinschalig wijndomein waar je de échte Brunello proeft, midden tussen de ranken. Sportief trainen en genieten gaan hier moeiteloos samen.

Tips voor hardlopen in Montalcino:
-
Train vroeg: de ochtenden zijn koel en stil – perfect voor een rustige start.
-
Vergeet je hoogteprofiel niet: het is hier zelden vlak. Geweldig voor kracht en uithoudingsvermogen.
-
Geniet van de omgeving: neem af en toe een pauze om écht te kijken. Het landschap werkt rustgevend.
Hardlopen in Montalcino geeft mijn marathontraining niet alleen een fysieke boost, maar ook een mentale reset.

Als je ooit de kans krijgt om hier te trainen: doen!

door Sylvia van der Male | apr 25, 2025 | Rotterdam, Running
De 44e editie van de NN Marathon Rotterdam was op zondag 13 april. Ongeveer 17.000 deelnemers liepen de zware 42,195 km door de skyline van Rotterdam, de Erasmusbrug twee maal en rond de Kralingse Plas om via de Blaak op de Coolsingel te finishen.

Trainingen
De trainingen voor de marathon van Rotterdam zijn goed verlopen. Tegenwoordig loop ik bij een atletiekvereniging in Maassluis. Dat is beter om gemotiveerd te blijven en sneller te worden.
Een paar hardlopers van mijn groep trainden ook voor de marathon. De hardloopschema’s varieerden wekelijks. Hierdoor ontdekte ik nieuwe plekjes in de omgeving waar ik nu woon.
Duurlopen
De lange afstanden heb je nodig voor een goed duurvermogen. Die heb ik in mijn trainingen gehouden en ik moet zeggen dat ze me veel kracht en zekerheid hebben gegeven.
Ik heb één keer meegedaan aan de “Road to Rotterdam” run in Spijkenisse ter voorbereiding op de marathon. Je loopt dan een lange afstand in een tempo die bij je past. Er waren groepen met verschillende marathontijden. Ik sloot mij aan bij tempogroep 4:45/km.
De marathon
Dit was mijn 16e marathon, en mijn 4e keer in Rotterdam. In 2018 was mijn laatste marathon in NYC, dus een beetje zenuwachtig was ik natuurlijk wel.
Ik startte in Wave 1 op de Schiedamsedijk. Het was nog even een uitdaging om op tijd in het vak te komen. Maar gelukkig kon ik nog net genieten van Francis van Broekhuizen met het nummer “You’ll never walk alone”.
Ik startte niet te snel, want zoals bij iedere loper schiet de adrenaline door je lijf waardoor je enthousiast en moeiteloos doorscheurt.

4:40/km was realistisch, dus klampte ik me vast aan mijn plan. Natuurlijk liep ik soms wat harder of zachter, maar over het algemeen liep ik constant zonder enkel verval.

Om de 5 km stond een drankpost met water en sportdrank. Bij elke drankpost ben ik gestopt en heb ik gedronken om uitdroging te voorkomen.
Voor de zekerheid had ik drie gelletjes meegenomen. Voeding is key bij een marathon. Maar ik heb er maar liefst twee ingenomen. Ik taande er niet naar. Hoogstwaarschijnlijk hebben de isotone sportdranken mij geholpen mijn vochtbalans en voeding op peil te houden.

De sfeer was goed met veel supporters (jong en oud) langs de kant. Overal werd ik aangemoedigd. Ik werd zelfs verrast door een aanmoedigingsvideo van goede vrienden van mij. Dat vond ik super leuk!
Het meest spectaculaire stuk is het centrum van Rotterdam. Supporters, DJ’s, liefdevolle spandoeken, banaantjes en cheerzones geven je extra “power” om de laatste paar kilometers zo goed mogelijk door te komen.

Dus niet alleen de hardlopers maar ook de mensen langs de kant zijn onmisbaar bij dit evenement. De NN Marathon Rotterdam is niet voor niets de mooiste marathon van Nederland!

Coolsingel
Finishen op de Coolsingel heeft iets magisch. Omdat ik de hele marathon mijn hoofd koel heb gehouden, liep ik met een grote “smile” over de Coolsingel naar de finish. Alles liep zoals gepland.



Uiteraard was ik moe en voelde ik de pijntjes, maar de voldoening was en is nog steeds enorm.

Hardlopen voor het goede doel
Geld ophalen voor het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam was een extra motivatie tijdens mijn trainingen en marathon. Ik wilde graag een steentje bijdragen aan de beste zorg voor zieke kinderen.
De Stichting Vrienden van het Sophia financiert, dankzij giften van donateurs, wetenschappelijke onderzoeken. Daarnaast kunnen ze ook mooie projecten realiseren voor zieke kinderen in het Sophia.
Het Sophia Kinderziekenhuis is een mooi en goed doel. Iedereen mag weten dat ik het ziekenhuis een warm hart toedraag. Ik vind dat alle kinderen recht hebben op een hoopvolle en gezonde toekomst.
Mijn streefbedrag was euro 1500, maar ik heb in totaal euro 1320 opgehaald.

Hier ben ik enorm trots op!

Om de marathon compleet te maken had ik op mijn witte shirt het logo van de stichting laten bedrukken. Hij is mooi!

Grazie mille
Alle donateurs heel veel dank voor jullie bijdrage. Ik heb van jullie heel veel steun gekregen voor mijn actie.
En mede dankzij jullie support hebben jullie er ECHT voor gezorgd dat ik de marathon met een glimlach heb volbracht.
13 april 2025 was voor mij een onvergetelijke dag.

Ciao e arrivederci
door Sylvia van der Male | aug 17, 2023 | Italië, Running, Toscane
Het pad Sentiero della Bonifica loopt van Arezzo naar Chiusi en is ongeveer 62 km lang. Het is een route die geschikt is voor hardlopers en fietsers.
Het stijgingspercentage is bijna nul. In vergelijking met hardlooproutes in Montepulciano en in Chianciano Terme is het pad Sentiero della Bonifica vlak en ideaal voor de beginnende of ervaren hardloper.

Valdichiana
De vallei Valdichiana was vroeger één groot malariamoeras. Rond de 16e eeuw begonnen ze met een ontwateringsproces. Ook Leonardo da Vinci, die in die periode voor de Medici werkte, hield zich bezig met nieuwe waterbouwtechnieken.
Zo ontstond er een kanaal, de “Canale Maestro”, waarin het water werd afgevoerd. Dat is een kanaal die nu langs het pad Sentiero della Bonifica loopt, tussen Chiusi en Arezzo.
Het land dat we nu zien is drooggelegd, maar in de Valdichiana zijn nog altijd twee meren: Lago di Chiusi en Lago di Montepulciano. Beide meren liggen in de provincie Siena.

Lago di Chiusi
Het landbouwgebied in de Valdichiana is erg vruchtbaar en de locale mensen profiteren nog steeds van deze opbrengsten.
Er wordt olijfolie, graan, tabak en wijn verbouwd. De meeste producten zijn primair gemaakt voor eigen gebruik.

Valdichiana
In dit prachtige natuurgebied zijn diverse soorten vogels, reigers, vossen en soms ook herten te vinden. Het pad loopt vlak langs Toscaanse boerderijen, aquaducten en een landschap met graanvelden (voor bier), tabaksplanten en zonnebloemen.

Zonnebloemvelden in Toscane

Training langs de zonnebloemvelden
Het is een prachtig stukje natuur in alle rust. Je komt weinig mensen tegen.

Valdichiana
In de maand juli was ik in Chianciano Terme en heb ik regelmatig in de volle zon gelopen. De paden zijn van hard zand en kiezels. Ze zijn goed onderhouden maar niet beschut.

Sentiero della Bonifica
Langs het parcours vind je ook drinkwaterfonteinen om even bij te tanken. Voor iedereen die daar in de zomer gaat lopen of fietsen raad ik aan om goed te drinken. Het kan er echt heel warm zijn (ongeveer 40 graden). Soms is de luchtvochtigheid zo hoog dat het nog warmer aanvoelt.

Sentiero della Bonifica
Ik heb een aantal prachtige hardlooproutes voor je op een rijtje gezet. Niet alleen bij het “Lago di Montepuciano”, maar ook elders in de buurt.

Lago di Montepulciano

Drinkwater
Run 13,5 km Lago di Montepulciano – Valdichiana
Dit is mijn favoriete hardlooproute in Montepulciano: Lago di Montepulciano.
Het startpunt is het “Riserva naturale Lago di Montepulciano”. Er is een ruime parkeerplaats waar je gratis kunt parkeren.
Deze route past perfect in het trainingsschema voor iedere loper. De paden zijn grotendeels onverhard en dus ook minder belastend.
Misschien kun je deze run definiëren als “trailrunning” omdat je op gravel en onverharde paden loopt.

Hardlopen op de weg
Het is tevens een mooie gelegenheid om dieren te spotten, zeker als je vroeg in de ochtend traint. Het is er heerlijk rustig en er is veel water en land.
Run 10 km Chianciano Terme – Valdichiana
De hardlooproute in Chianciano Terme is niet vlak. Afdalen is zwaar voor je gewrichten en zeer blessuregevoelig. Je hoeft niet snel te lopen want je traint ook je uithoudingsvermogen hiermee.
Het is belangrijk dat je afwisselt met trainen. Dat is leuk en beter voor je snelheid, houding en kracht. Je verbruikt ook veel energie, dus het is ook belangrijk om veel te drinken.

Drinkwater
Run 13 km Chiusi – Valdichiana
Montallese ligt in de gemeente Chiusi. Startpunt van deze run is bij de “Campo Sportivo” in Montallese. Je kunt daar je auto parkeren.
Vanaf de parkeerplaats loop je het natuurpark in via het pad “Sentiero della Bonifica”.
San Giobbe is een Chianina (witte rund) en Limousin stieren boerderij in de Valdichiana. Zodra je op het pad loopt heb je grote kans dat je een grote boerderij tegenkomt waar je de koeien kunt zien grazen.
De gehele route is prachtig, je loopt op onverharde paden en op geasfalteerde wegen. De route is niet vlak, dus ook weer goed voor sterkere beenspieren.

Training met mijn hardloopgroepje Filippide
Hardloopwedstrijden in de Valdichiana
In de buurt van Montepulciano zijn regelmatig hardloopwedstrijden. Een aantal voorbeelden zijn:
La Nobile (Giro Val d’Orcia)
Giro Lago di Chiusi
Montepulciano Run
Eco Giro Lago di Montepulciano (A.S.D. La Chianina)
Voor wedstrijden in Italië moet je een “certificato medico sportivo agonistico” hebben die je alleen kunt verkrijgen bij specifieke sportklinieken of sportmedische centra. Dus niet bij een lokale huisarts (die fout heb ik één keer gemaakt toen ik me wilde inschrijven voor de marathon van Venetië).
Informeer dus goed waar je moet wezen voor een medisch sportcertificaat. Ik ging altijd naar CliniMed in Magione (Umbrië) toen ik in Montepulciano woonde. Maar je kunt je ook laten keuren in Nederland.
Mocht je geen certificaat hebben en je wilt graag meedoen aan een lokale wedstrijd, dan kan dat wel maar dan onder eigen verantwoordelijkheid. Je krijgt geen startnummer van de organisatie en bij de finish word je niet gekwalificeerd. Je loopt alleen het parcours.
Conclusie
Neem vooral je hardloopschoenen mee om in de Valdichiana te trainen. Het is er fantastisch mooi. Geniet van de prachtige natuur en de dieren die daar in het wild leven. Wedstrijden lopen in Toscane is erg leuk, maar niet het belangrijkste wanneer je op vakantie bent :)
Buone corse a tutti!

Hardloopwedstrijd in Petrignano