Sylvia van der Male

Wijn, alcohol en gezondheid: mijn verhaal

door Sylvia van der Male | mei 4, 2026 | Wijn

De laatste jaren lijkt het debat over wijn en gezondheid steeds scherper te worden. Artikelen en onderzoeken benadrukken vooral de risico’s van alcoholgebruik: van een verhoogde kans op ziekten tot de impact op je algehele fitheid. Die bevindingen zijn goed onderbouwd en verdienen aandacht. Tegelijkertijd roept het de vraag op: is een glas wijn met mate, bijvoorbeeld bij het eten, per definitie slecht?

Italië

Ik ben geen arts, maar mijn kijk op wijn is gevormd door persoonlijke ervaring. Ik heb in Italië gewoond waar wijn niet alleen een drankje is, maar een integraal onderdeel van de cultuur. Daar hoorde wijn bij het dagelijks leven, bij maaltijden en bij samenzijn. Het ging niet om overmatig drinken, maar om beleving, traditie en verbinding.

Wanneer ik met vrienden uit eten ging, dronken we wijn. Met mate. Meestal twee tot drie glazen per persoon, verdeeld over een lange lunch of een uitgebreid diner. Water stond altijd op tafel en eten speelde een centrale rol. Wijn was geen doel op zich, maar een aanvulling op het moment. Lokale gerechten werden gecombineerd met lokale wijnen, wat de ervaring compleet maakte.

Wat me vooral is bijgebleven, zijn de momenten zelf. De gesprekken, het lachen, het samenzijn. Wijn fungeerde als een verbindende factor. Het bracht mensen samen, vertraagde het tempo en gaf ruimte voor aandacht. Zelfs bij desserts hoorde soms een glas zoete wijn of een klein digestief. Gezondheid was zelden onderwerp van gesprek; balans leek vanzelfsprekend.

Negatief beeld

Dat maakt het huidige, vaak negatieve beeld rondom alcohol begrijpelijk, maar ook eenzijdig. Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen overmatig gebruik en bewust, gematigd drinken. De toename van sterk gezoete alcoholische dranken en veranderende drinkpatronen, vooral onder jongeren, speelt hierin waarschijnlijk een rol. Het probleem zit vaak niet in het product zelf, maar in de manier waarop ermee wordt omgegaan.

Ook de prijsperceptie van wijn is interessant. Veel consumenten verwachten een goede fles voor een relatief laag bedrag, terwijl wijnproductie intensief en arbeidsrijk is. Tegelijkertijd hebben moderne technieken ervoor gezorgd dat er tegenwoordig veel kwalitatieve wijnen beschikbaar zijn voor een toegankelijke prijs. Dat maakt wijn breder beschikbaar, maar verandert ook hoe we ernaar kijken en ermee omgaan.

Persoonlijk merk ik dat mijn relatie met wijn is veranderd. Door het vele sporten, waaronder het lopen van marathons, kan en wil ik minder drinken. Toch geniet ik nog steeds af en toe van een glas wijn of een biertje. Bewust en met mate.

Misschien ligt daar wel de kern van het verhaal: bewustzijn. Weten wat je drinkt, waar het vandaan komt en waarom je het drinkt. Niet gedachteloos consumeren, maar kiezen voor kwaliteit en beleving.

Wijn is passie

Wijn is een product waar vakmanschap en passie samenkomen. Achter elke fles zit een verhaal van hard werken en toewijding. Juist daarom verdient het een plek in ons leven die past bij respect en balans.

In een wereld die vaak gehaast en verdeeld aanvoelt, kan een goed glas wijn, gedeeld met anderen, nog steeds symbool staan voor verbinding en genieten.

Alla salute!

Gelukkig 2026 | trainen voor de marathon van Tokyo

door Sylvia van der Male | jan 4, 2026 | Running, Wijn proeven

Allereerst wil ik iedereen een heel gelukkig en vooral gezond nieuwjaar wensen! De periode rondom Kerst en Oud & Nieuw is altijd druk, maar minstens zo gezellig. Mijn dagen staan dan grotendeels in het teken van wijnproeverijen en het adviseren over wijn. Dat doe ik onder andere bij groothandels, importeurs en supermarkten.

Rond deze tijd zie ik veel wijnliefhebbers op zoek gaan naar die ene fles voor het Kerst- of Oudejaarsdiner. Het geeft me echt plezier om hen daarbij te mogen helpen en hun keuzes nog specialer te maken. Dit werk is daardoor niet alleen ontzettend leuk, maar leert me ook elke keer weer iets nieuws.

Inmiddels liggen de feestdagen achter ons en kijken we vooruit naar wat 2026 ons zal brengen. Hopelijk een jaar vol mooie momenten en veel positiefs!

Dit jaar tik ik de 50 aan. Zelf kan ik het soms nog steeds niet geloven, maar het is toch echt zo. Niet iedereen mag deze mijlpaal bereiken, dus ik ben vooral dankbaar dat ik dit in goede gezondheid mag vieren. Hoera!

Marathon van Tokyo

Na de marathon van Berlijn en de Berenloop Terschelling ben ik medio november gestart met de voorbereidingen voor de Tokyo Marathon 2026, die plaatsvindt op 1 maart 2026. Dit wordt mijn 19e marathon.

Ik train volgens mijn eigen schema en loop minimaal vier keer per week. Afhankelijk van mijn werkzaamheden verdeel ik sommige trainingen over twee dagen. Tot nu toe lig ik goed op schema en verloopt alles volgens planning. Hopelijk blijf ik blessurevrij.

Vorig jaar liep ik drie marathons en ik voel me fit; de tijden laten dat ook zien. Tegelijkertijd ben ik niet meer de jongste, dus goed luisteren naar mijn lichaam is essentieel. Als het even te zwaar wordt, doe ik bewust een stapje terug.

Japan is een land dat mij enorm aantrekt. In 2023 ben ik er al eens geweest en het heeft een diepe indruk op mij achtergelaten. Tokyo is een overweldigende, bruisende wereldstad: modern, groots en vol energie. Kyoto laat juist een heel andere kant van Japan zien en ademt de sfeer van vroeger: puur, authentiek en bijna tijdloos.

Wat me misschien nog wel het meest raakt, is de vriendelijkheid en beleefdheid van de mensen. Iets waar wij zonder twijfel nog veel van kunnen leren. En dan het eten… dat is werkelijk voortreffelijk.

Een marathon lopen in Tokyo, midden in deze indrukwekkende stad, is dan ook een droom die uitkomt. Hardlopen vormt al jarenlang een rode draad in mijn leven. Deze marathon voelt als een echte “once in a lifetime” ervaring. Een startbewijs bemachtigen is bijzonder lastig en ook de reis en het verblijf zijn niet gering. Juist daarom maakt het dit avontuur extra speciaal.

Eerste 30 km training

De nodige kilometers zitten inmiddels al in de benen. Het is momenteel echt winters in Nederland, met sneeuw en kou. Iets wat ik in mijn jaren in Toscane bepaald niet heb gemist. Wintertrainingen zijn eerlijk gezegd niet mijn grootste hobby; ik loop nu eenmaal liever in warmere omstandigheden, daar ga ik beter op en dat ben ik ook gewend.

Een duurloop van 30 kilometer in de sneeuw had ik dan ook niet zien aankomen, maar hij staat toch weer op de teller. Sommige paden waren gestrooid, maar Maassluis lag er over het algemeen niet best bij. Dat maakte de laatste kilometers extra pittig. Hardlopen op gladde wegen is nu eenmaal niet ideaal, en zeker niet mijn favoriete ondergrond.

Na deze intensieve trainingsweek kijk ik enorm uit naar een rustig herstelweekje. Even gas terug, mijn lichaam de ruimte geven om te herstellen en nieuwe energie op te doen. Dat voelt goed en is ook nodig.

Ondertussen groeit de voorpret voor Japan met de dag. Het idee dat ik daar straks mag staan, aan de start van de marathon van Tokyo, maakt me oprecht blij!

2026 wordt voor mij een jaar met prachtige doelen. De marathon van Tokyo, opnieuw Berlijn, maar vooral ook een jaar waarin ik bewust wil genieten van alles wat op mijn pad komt. Ik ga ervoor, met volle overtuiging!

De cipressen van San Quirico d’Orcia | rondje hardlopen

door Sylvia van der Male | aug 8, 2025 | Italië, Running, Toscane

Hardlopen door het hart van Toscane: van San Quirico d’Orcia naar de Cappella di Vitaleta

Hardlopen hoeft niet altijd functioneel te zijn. Het is vaak puur genieten! Zeker in mijn geliefde Toscane.

De tocht van San Quirico d’Orcia naar de wereldberoemde Cappella di Vitaleta – en weer terug – is een onvergetelijke ervaring voor iedereen die houdt van rennen door de natuur.

Je ben weg van het asfalt en het verkeer. Je wordt omgeven door glooiende heuvels, cipressen en historie.

De route: 12 kilometer onverhard

Vanuit het charmante middeleeuwse stadje San Quirico d’Orcia begint de route rustig, maar al snel verlaat je het asfalt en volg je onverharde paden -strade bianche-, omringd door het typerende Toscaanse landschap.

De route slingert zich door velden vol goudgeel gras, olijfbomen, wijngaarden en iconische rijen cipressen.

Het pad is grotendeels breed en goed begaanbaar, maar kent hier en daar wat steilere stukken, zowel omhoog als omlaag. Verwacht geen vlak parcours. Heuvels die je kuiten laten branden.

In de verte zie je Pienza. Een klein juweeltje op een heuveltop. Pienza is de stad van de Pecorino kaas. De geurige schapenkaas.

De landschappen van Val d’Orcia zijn zo indrukwekkend dat je er vanzelf langzamer door gaat lopen. Of je stopt even om het in je op te nemen (en een foto te maken).

Hoogtepunt: de Cappella di Vitaleta

Na een paar kilometer verschijnt daar de Cappella di Vitaleta op een heuveltop. Een kleine, elegante kapel, omgeven door cipressen, met uitzicht over de Val d’Orcia. Misschien herken je het kapelletje wel van ansichtkaarten (of van de film Benedetta).

Dit is zonder twijfel een van de meest gefotografeerde plekken van Toscane. En terecht!

Hier is het moment om even op adem te komen. Misschien een slok water, of gewoon in stilte genieten van het uitzicht. Het voelt bijna alsof de tijd hier stilstaat.

Che silenzio…

Terugweg: bospaadjes, een kort stuk langs de weg, en het centrum

De terugweg loopt over andere paden dan de heenweg en brengt je via een licht glooiend traject deels door een beschut stuk bos. Een fijne afwisseling van het open heuvellandschap.

Daarna volgt een kort stuk langs de weg. Gelukkig is er een veilig looppad naast het asfalt, dus je kunt rustig blijven rennen terwijl je de laatste kilometers terug naar San Quirico d’Orcia aflegt.

En dan, loop je het stadje weer binnen via de oude toegangspoorten en trakteer je jezelf op een korte cooldown door het authentieke centrum van San Quirico d’Orcia.

Neem een espresso of bezoek een kerk. Het is een waardige afsluiting van een hardlooproute die alles in zich heeft.

Tips

Afstand: ca. 12 km (heen en terug)
Hoogteverschil: licht tot matig heuvelachtig
Ondergrond: voornamelijk onverhard (strade bianche)
Tijdstip: vroege ochtend of late namiddag
Meenemen: water, pet, zonnebrand, eventueel trailrunning schoenen (voor grip op droge, stoffige paden) maar niet noodzakelijk

Tot slot

Hardlopen in Toscane is niet zomaar een training, het is een ervaring. Deze route van San Quirico d’Orcia naar de Cappella di Vitaleta combineert sportieve uitdaging met adembenemende schoonheid.

Een herinnering die blijft….

Hardlopen in Montalcino

door Sylvia van der Male | jul 26, 2025 | Italië, Running, Toscane, Wijn proeven

Hardlopen in Montalcino: tussen wijngaarden en vergezichten

Het mooie zonlicht over de Toscaanse heuvels en een eindeloze horizon van cipressen en wijngaarden – Montalcino is niet alleen een paradijs voor wijnliefhebbers, maar ook voor hardlopers.

Tijdens mijn voorbereiding op de marathon van Berlijn heb ik het geluk een week in deze prachtige streek door te brengen. En geloof me: trainen in Montalcino is geen straf!

Lange afstanden, lange vergezichten

De paden slingeren hier eindeloos tussen de wijngaarden door, met glooiende heuvels die je benen uitdagen en je hoofd leegmaken. Elke ochtend vroeg trek ik mijn nieuwe hardloopschoenen aan – gekocht in Siena bij Il Maratoneta Sport – en begin ik aan mijn ronde.

Soms zijn het rustige kilometers, andere keren 20 stevige kilometers als lange duurloop. Wat al die runs gemeen hebben? Een gevoel van vrijheid. Vanaf de paden rond Montalcino kijk je uit over de Val d’Orcia: een ansichtkaart van typisch Toscane, met zacht glooiende heuvels, rijen cipressen en eindeloze wijngaarden.

Wijn, maar dan ná het lopen

Dat deze regio bekendstaat om zijn Brunello di Montalcino wijnen is natuurlijk bekend. De wijn komt pas ’s avonds op tafel, geen beloning na het trainen, maar een moment van genieten aan het eind van de dag.

Balans is belangrijk, ook tijdens marathontraining.

Wijnproeven in Montalcino?

Sluit je hardloopdag af in stijl en kom langs bij Tenuta Pian delle Ginestre – een kleinschalig wijndomein waar je de échte Brunello proeft, midden tussen de ranken. Sportief trainen en genieten gaan hier moeiteloos samen.

Tips voor hardlopen in Montalcino:

Train vroeg: de ochtenden zijn koel en stil – perfect voor een rustige start.
Vergeet je hoogteprofiel niet: het is hier zelden vlak. Geweldig voor kracht en uithoudingsvermogen.
Geniet van de omgeving: neem af en toe een pauze om écht te kijken. Het landschap werkt rustgevend.

Hardlopen in Montalcino geeft mijn marathontraining niet alleen een fysieke boost, maar ook een mentale reset.

Als je ooit de kans krijgt om hier te trainen: doen!

Mijn comeback op de marathon | NN Marathon Rotterdam 2025

door Sylvia van der Male | apr 25, 2025 | Rotterdam, Running

De 44e editie van de NN Marathon Rotterdam was op zondag 13 april. Ongeveer 17.000 deelnemers liepen de zware 42,195 km door de skyline van Rotterdam, de Erasmusbrug twee maal en rond de Kralingse Plas om via de Blaak op de Coolsingel te finishen.

Trainingen

De trainingen voor de marathon van Rotterdam zijn goed verlopen. Tegenwoordig loop ik bij een atletiekvereniging in Maassluis. Dat is beter om gemotiveerd te blijven en sneller te worden.

Een paar hardlopers van mijn groep trainden ook voor de marathon. De hardloopschema’s varieerden wekelijks. Hierdoor ontdekte ik nieuwe plekjes in de omgeving waar ik nu woon.

Duurlopen

De lange afstanden heb je nodig voor een goed duurvermogen. Die heb ik in mijn trainingen gehouden en ik moet zeggen dat ze me veel kracht en zekerheid hebben gegeven.

Ik heb één keer meegedaan aan de “Road to Rotterdam” run in Spijkenisse ter voorbereiding op de marathon. Je loopt dan een lange afstand in een tempo die bij je past. Er waren groepen met verschillende marathontijden. Ik sloot mij aan bij tempogroep 4:45/km.

De marathon

Dit was mijn 16e marathon, en mijn 4e keer in Rotterdam. In 2018 was mijn laatste marathon in NYC, dus een beetje zenuwachtig was ik natuurlijk wel.

Ik startte in Wave 1 op de Schiedamsedijk. Het was nog even een uitdaging om op tijd in het vak te komen. Maar gelukkig kon ik nog net genieten van Francis van Broekhuizen met het nummer “You’ll never walk alone”.

Ik startte niet te snel, want zoals bij iedere loper schiet de adrenaline door je lijf waardoor je enthousiast en moeiteloos doorscheurt.

4:40/km was realistisch, dus klampte ik me vast aan mijn plan. Natuurlijk liep ik soms wat harder of zachter, maar over het algemeen liep ik constant zonder enkel verval.

Om de 5 km stond een drankpost met water en sportdrank. Bij elke drankpost ben ik gestopt en heb ik gedronken om uitdroging te voorkomen.

Voor de zekerheid had ik drie gelletjes meegenomen. Voeding is key bij een marathon. Maar ik heb er maar liefst twee ingenomen. Ik taande er niet naar. Hoogstwaarschijnlijk hebben de isotone sportdranken mij geholpen mijn vochtbalans en voeding op peil te houden.

De sfeer was goed met veel supporters (jong en oud) langs de kant. Overal werd ik aangemoedigd. Ik werd zelfs verrast door een aanmoedigingsvideo van goede vrienden van mij. Dat vond ik super leuk!

Het meest spectaculaire stuk is het centrum van Rotterdam. Supporters, DJ’s, liefdevolle spandoeken, banaantjes en cheerzones geven je extra “power” om de laatste paar kilometers zo goed mogelijk door te komen.

Dus niet alleen de hardlopers maar ook de mensen langs de kant zijn onmisbaar bij dit evenement. De NN Marathon Rotterdam is niet voor niets de mooiste marathon van Nederland!

Coolsingel

Finishen op de Coolsingel heeft iets magisch. Omdat ik de hele marathon mijn hoofd koel heb gehouden, liep ik met een grote “smile” over de Coolsingel naar de finish. Alles liep zoals gepland.

Uiteraard was ik moe en voelde ik de pijntjes, maar de voldoening was en is nog steeds enorm.

Hardlopen voor het goede doel

Geld ophalen voor het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam was een extra motivatie tijdens mijn trainingen en marathon. Ik wilde graag een steentje bijdragen aan de beste zorg voor zieke kinderen.

De Stichting Vrienden van het Sophia financiert, dankzij giften van donateurs, wetenschappelijke onderzoeken. Daarnaast kunnen ze ook mooie projecten realiseren voor zieke kinderen in het Sophia.

Het Sophia Kinderziekenhuis is een mooi en goed doel. Iedereen mag weten dat ik het ziekenhuis een warm hart toedraag. Ik vind dat alle kinderen recht hebben op een hoopvolle en gezonde toekomst.

Mijn streefbedrag was euro 1500, maar ik heb in totaal euro 1320 opgehaald.