door Sylvia van der Male | feb 21, 2016 | Italië, Running, Toscane
Halve marathon Scandicci
Vandaag bij de halve marathon in Scandicci werd mij nog eens bevestigd dat ik een “andere” Sylvia ben dan in Italië. Namelijk met een Ypsilon en niet met een “i” zoals je hier in Italië Silvia schrijft. Ik kom zelfs helemaal uit Rotterdam om de halve marathon van Scandicci te lopen…
Zo’n leuke aankondiging heb ik volgens mij nog nooit gehad bij een halve marathon, en dat door trainer Fulvio Massini.
Ik had eerlijk gezegd een goed gevoel bij de start. Ik voelde me fit, de trainingen zijn altijd goed gegaan, en de potentie was er om een nieuw PR te lopen, onder de 1.31. Maar helaas, het tegendeel heeft bewezen: 1:36
Garmin Connect half marathon Scandicci
Scandicci is een plaatsje ongeveer 20 km gelegen van Florence. Het dorp zelf is niet heel bijzonder. Ik heb er ooit wel eens geslapen, en vanuit daar nam ik dan de tram naar het centrum van Florence.
Florence
Florence vind ik geweldig. De Duomo van Florence met zijn geweldige koepel, de toren van Giotto. De Piazza del Duomo is een van de belangrijkste pleinen van de stad. Regelmatig kom ik met vrienden in Florence voor FirenzeCorre. Dan lopen we altijd langs de Duomo, erg fascinerend.
Florence
door Sylvia van der Male | feb 16, 2016 | Rotterdam
40 jaar….ze zeggen dat het leven dan pas begint!
11 februari, op mijn verjaardag zelf ben ik naar Nederland gevlogen om mijn 40e verjaardag te vieren met mijn familie en vrienden. Op het vliegveld van Rotterdam is een leuk restaurant “Waalhaven” waar ik na aankomst met mijn ouders heb geluncht. Met uitzicht op het vliegveld hebben we genoten van een goed glas wijn, en de lekkerste Hollandse visgerechten.
Café Rotterdam is bij uitstek een van mijn favoriete locaties. Deze locatie heeft iets te maken met mijn Italië avonturen. Een aantal keren heb ik er een borrel gegeven voor mijn vertrek. 100 jaar geleden emigreerden vanaf de Wilhelminakade Nederlanders maar ook Italianen met de HAL naar New York. Misschien staat het verhaal van de emigranten uit die tijd indirect een beetje in verbinding met mijn verhaal? Allicht! Alleen ik vertrok naar Italië, en zij naar “the promised land” America.
Op 13 februari vierde ik dus in Café Rotterdam mijn 40e verjaardag. Ik vond het geweldig mijn vrienden en familie weer te zien. Ooms, tantes, zus, nichtjes, oud collega’s, vrienden van hockeyvereniging Evergreen en vrienden van de Italiaanse vereniging Dante Alighieri. Iedereen was er. Ik kreeg zelfs bezoek uit Maastricht!
De tijd was kort maar krachtig. Wil Egberts, één van mijn beste vrienden en oud collega van de Deli Maatschappij, hield een fantastische speech over mijn persoon zelf. Dat vond ik mooi. Zelf sta ik er nooit bij stil met wat ik allemaal heb gedaan in mijn leven, en ik kan je vertellen dat mijn avonturen in Italië zeker niet saai zijn (geweest). En dit is alleen nog maar het begin…
Nu de Quotidiano wijn nog! Il vino che parla italiano. De wijn die Italiaans spreekt.
Quotidiano wijn
Paul van de Laar is ervan overtuigd dat de Quotidiano wijn “Sylvietta” wijn moet gaan heten. Sylvietta staat voor avontuur, Italië, kennis, maar vooral het heeft een verhaal.
Maar ik ben er eerder van overtuigd dat de wijn Quotidiano moet blijven heten… Quotidiano is dagelijks, en betekent dagblad. Het zou toch geweldig zijn als er op de fles het nieuws komt te staan uit 1914 toen de emigranten met de Holland Amerika Lijn naar New York vertrokken!?
Aan boord in Rotterdam, op weg naar New York, de stad van de The Promised Land: Amerika! Amerika!
Dus, de Quotidiano wijn uit Montepulciano, Toscane moet op de Nederlandse markt komen. En niet alleen de Quotidiano wijn natuurlijk ook de kwaliteitswijnen die Gattavecchi produceert zoals de Vino Nobile, Rosso di Montepulciano en de Vernaccia. Top! Gattavecchi is een historische naam in Toscane.. een wijnproducent van grote klasse.
door Sylvia van der Male | feb 8, 2016 | Italië, Running
Ik moest hier iets over schrijven.
Misschien klopt het ook wel dat ik een beetje “strange” ben, maar toen ik de email ontving voor deelname aan een 18 km wedstrijd in Siena…
Corri Roma 2015
Allereerst is mijn naam niet makkelijk in Italië, daar heb ik ooit een blog over geschreven. En daarbij, waar ik ook deelneem aan hardloopwedstrijden, er staat altijd een Italiaanse vlag naast mijn naam, ofschoon ik toch echt in Rotterdam geboren ben.
Sinds kort ben ik lid van de FIDAL : Federazione Italiana di Atletica Leggera. Dat wordt je niet zomaar, daar moet je heel wat voor doen. Ik maak nu officieel deel uit van de Italiaanse Atletiekbond. Dus een beetje Italiaans ben ik nu wel.
In Siena is op 28 februari een 18 km wedstrijd. Daar doe ik aan mee. Maar nu blijkt dat er twijfels zijn. Misschien omdat ik Van der Male heet of dat er op mijn pasje staat “atleta straniera”. Vandaag ontving ik DE bevestigingsmail, maar of ik toch mijn medisch certificaat wilde opsturen : “stranger living in Italy please send an Italian agonistic health certification for athletics to…”
En ik heb een medisch certificaat, dat moet ook. Elk jaar is iedereen verplicht zich te laten keuren door een officiële sportarts om deel te kunnen nemen aan hardloopwedstrijden in Italië. Overigens voor elke sport geldt dit: wielrennen, judo, basketballen, voetballen.. Je moet je laten keuren. Ik begrijp het, verkeerd is het zeker niet. Maar elk jaar?
En waarom wordt in het buitenland bij marathons nooit naar een medisch certificaat gevraagd, en in Italië wel?! Is dit Italiaanse bureaucratie? Of verstandigheid?
door Sylvia van der Male | feb 7, 2016 | Running
Deze halve marathon in Perugia had ik nog nooit gelopen. Tot op de dag van vandaag. Maratonina betekent halve marathon. Ik train (veel), en zo nu en dan loop ik in de weekenden wedstrijden om mijn conditie, en ritme op pijl te houden. Op 20 maart a.s. loop ik de halve marathon in Ferrara, waar ik een nieuw PR probeer te lopen. Onder de 1.31.
maratonina del Campanile
Dat zal niet makkelijk zijn, want dat betekent dat ik het tempo van rond de 4:15/km 21,0975 km lang moet volhouden. Vandaag was een zwaar parcours, dus met een gemiddelde van 4:28 moet ik tevreden zijn. Ik ben rustig begonnen, en na 7 km ben ik harder gaan lopen. Dat werkt goed een negatieve split, althans dat hoop ik. Ik heb altijd de slechte gewoonte bij de start gelijk te sprinten, en dat moet ik afleren. Want aan het einde van de wedstrijd zit ik er doorheen en haal ik niet mijn doel. Ok, het is ook mentaal, maar als je benen niet meer kunnen dan houdt het snel op.
Dit weekend is carnaval, en dan worden er allerlei lekkere gefrituurde dolci gegeten. De buurvrouw tegenover heeft mij een bakje huisgemaakte castagnole gebracht. Dat zijn gefrituurde deegballetjes met poedersuiker. Je kunt ze vergelijken met oliebollen zonder krentjes, maar dan net iets anders. Lief en lekker!
Castagnole dolce tipico
Nu bijkomen, die halve marathon hakt er best in. 21 februari loop ik de halve marathon in Scandicci, Florence, en dan moet het in maart in Ferrara gebeuren. Scandicci is de grote test!
door Sylvia van der Male | feb 3, 2016 | Italië
Wat ga ik vanavond eten? Zat ik me zo te bedenken. Pasta, perché no?
Een pastagerecht met de ingrediënten die ik al in huis heb. Ik heb maar een kast vol met verschillende soorten pasta dus waarom niet: fettuccine, penne rigate, paccheri, tagliatelle, rigatoni, spaghetti en..
Daarnaast vind je in mijn ijskast gedroogde ham in vacuüm verpakt, een capocollo en een cacciotta kaas… Hoezo? Dit zijn producten samen met de pasta gewonnen en/of gekregen bij hardloopwedstrijden in Toscane en Umbrië.
Sindsdien koop ik dus nooit meer pasta in de winkel of gedroogde ham bij mijn delicatessenwinkel. Non c’è bisogno.
Krijg ik alles op? Dat is een uitzichtloze taak voor mij, nog uitzichtlozer misschien dan een marathon lopen. Ik was net van de vorige capocollo af, nu heb ik er weer één. Ufff..
De verpakte hammen liggen maar in de koelkast te liggen. Dat is ook niet zo gek. Zo nu en dan geef ik wel eens wat weg, maar ik kan je garanderen dat ik bijna elke dag “affettati” eet. Het komt bijna mijn oren uit.
Maar goed, zo gezegd zo gedaan. Ik zou vanavond pasta eten…
Op de verpakking van de pakken Fettuccine pasta stond een gemakkelijk recept die ik kon uitproberen met alles wat ik al in huis had: Fettuccine alla Papalina.
Dit is geen Umbrisch gerecht maar een gerecht uit Emilia Romagna. Ik had het nog nooit gegeten.
Ingrediënten:
- Fettuccine (eierpasta)
- geklopt ei
- room
- doperwten
- gedroogde ham in stukjes (prosciutto di Norcia)
- ui
- parmezaanse kaas
- pepe en zout
- boter
Eerst zet je water op voor de pasta. De pasta moet ongeveer 5 min al dente koken.
In de tussentijd doe je in de koekenpan de boter (geen olijfolie), en bak je de ui samen met de doperwten en gedroogde ham (in stukjes gesneden). Je voegt er peper en zout naar smaak toe.
Zodra de pasta al dente heeft gekookt doe je de pasta in de pan bij de doperwten, ham en ui. Daarna voeg je het geklopte ei toe en een scheut room. Je roert even totdat het ei een beetje gestold is. Je schept de pasta op je bord, parmezaanse kaas erover, en …. voilà! Buon appetito.
En het toetje: “Struffolo e Chiacchiere”. Niet zelf gemaakt, maar vandaag gekocht bij de locale bakker. Dat zijn gefrituurde dolci die in heel Italië gegeten worden met carnaval. Yummie!
